پیدا کردن ایمیل استاد دانشگاه برای اپلای

خیلی‌ها قبل از اینکه جمله‌ای برای فرستادن داشته باشند، «پیدا کردن ایمیل استاد» یا «ایمیل هیئت علمی» را جست‌وجو می‌کنند. پیدا کردن نشانی فقط نیمِ کار است. نیمِ دیگر این است که بدانید به کدام نفر بنویسید، و همان نفر را جایی نگه دارید که بعد از سکوت دوباره بازش می‌کنید.

منبع قابل اعتماد تقریباً همیشه صفحهٔ خودِ گروه دانشگاه است — نه جدول اسکرپ‌شده، نه الگوی حدسیِ نام@دانشگاه، و نه پستی در انجمن از سه فصل پیش.

از صفحهٔ گروهِ همان رشته شروع کنید

سایت دانشگاه را برای رشته‌ای باز کنید که واقعاً می‌توانید درباره‌اش حرف بزنید: علوم کامپیوتر، علوم اعصاب، شیمی، مهندسی مکانیک. فهرست هیئت علمی یا «People» همان گروه را پیدا کنید. بند پژوهش زیر هر نام را بخوانید. فقط کسانی را نگه دارید که کار اخیرشان کنار کار شماست و هنوز نوشته‌اند دانشجو می‌گیرند.

کانادا، بریتانیا، آلمان و بسیاری از دانشگاه‌های شرق آسیا کنار نام، یا پشت لینک پروفایل، نشانی می‌گذارند. همان را بردارید. نشانی ساخته‌شده از الگو اغلب به دفتر عمومی می‌رود، یا هیچ‌جا.

اگر فهرست نام دارد و لینک ایمیل ندارد، یک‌بار صفحهٔ شخصی را باز کنید. به‌دنبال لینک mailto:، نشانی نوشته‌شده با متن، یا فرمی بگردید که @ را پنهان کرده. همان را که صفحه نشان می‌دهد کپی کنید. تکه‌ای را که نیست از خودتان نسازید.

قبل از نوشتن چه چیزی را ذخیره کنید

برای هر نفر چهار فیلد کافی است:

• نام و عنوان، دقیقاً همان‌طور که گروه نوشته
• دانشگاه و گروه
• موضوع پژوهشی به زبان خودشان، نه شعاری که شما ساخته‌اید
• نشانی ایمیل از همان صفحه

بدون موضوع، نامه تبدیل می‌شود به «به کار آزمایشگاه‌تان علاقه‌مندم.» بدون نشانیِ همان صفحه، دارید حدس می‌زنید. این‌ها را کنار هم نگه دارید تا پیش‌نویس و پیگیری به یک نفر اشاره کنند.

در اپلای‌لیست، پایگاه دادهٔ پولی از فهرست‌های عمومی دانشگاه‌ها آینه می‌گیرد — نام، رشته، و در صورت انتشار روی صفحهٔ مبدأ، راه تماس. برای کوتاه کردن فهرست از آن استفاده کنید، بعد قبل از ارسال نشانی را روی سایت خودِ دانشگاه دوباره ببینید. پیگیری استادان و موقعیت‌های خودتان رایگان می‌ماند.

یک نامهٔ کوتاه بنویسید، نه یک کمپین

یک نفر، یک مقاله یا موضوعی که واقعاً خوانده‌اید، یک درخواست روشن: جای دکتری، ترم مهمان، یا سؤال دربارهٔ یک مقاله. جایی که معدل یا مقاله ندارید خالی بماند. جملهٔ براقِ نادرست همان روزی دردسر می‌شود که کسی جواب بدهد و بخواهد ببیندش.

یک متن را در یک بعدازظهر برای همهٔ گروه نفرستید. ده نامهٔ یکسان زود دیده می‌شود. دو هفته سکوت معمولاً عادی است؛ پیگیری باید کوتاه‌تر از نامهٔ اول باشد و تاریخ همان نامه را بگوید.

تاریخ ارسال را کنار نام نگه دارید

بعد از رفتن پیام، صندوق نمی‌گوید چه کسی هنوز جواب نداده. روز ارسال را علامت بزنید. حدود دو هفته بعد، یک‌بار کوتاه پیگیری کنید. مهلت برنامه را در ردیف جدا نگه دارید — پاسخ گرم یک استاد، پرتالی را که جمعه بسته می‌شود جابه‌جا نمی‌کند.

اگر بعد از واقعی شدن فهرست برای متن کمک می‌خواهید، با دستیار روی یک مخاطب پیش‌نویس بگیرید. برای ترتیب کل کار، اپلای چیست را بخوانید. بعد از رفتن نامهٔ اول، این چهار خط را جا نگذارید.

ساخت حساب رایگان · پایگاه داده · فهرست استادان